Micha Magazine (10): Pastor Marfo leidt migrantenkerk in de Bijlmer
Oase van rust in Amsterdam

The House of Fellowship, de Afrikaanse gemeente van Tom Marfo, heeft iets weg van de eerste christengemeente: geld, voedsel en kleding worden gedeeld onder hen die het het hardst nodig hebben, gevangenen worden bezocht, zieken genezen, daklozen gehuisvest. Een Amsterdamse migrantenkerk als spiegel voor kerk van het Westen.

Door David Slager

Oase van rust in Amsterdam Dit is het tiende artikel uit het Micha Magazine. Het magazine is onderdeel van de Micha Cursus, die geïntroduceerd is door de Micha Campagne. De cursus stimuleert je om daadwerkelijk betrokken te zijn bij mensen om je heen en bij de zorg voor de Schepping.

> Illegale migranten in Nederland verkeren in een slechte positie.

> Het huidige asielbeleid van de overheid faalt gedeeltelijk.

> Bevlogen Afrikaanse predikant in de Bijlmer houdt westerse kerken spiegel voor.

> Integral mission als voorbeeld van hoe woorden en daden samenvloeien.

,,Thank you daddy. Thank you.’’ De vrouw met pikzwart opgestoken haar spreekt de woorden zacht, maar met diepe dankbaarheid uit. Gimbya zit naast haar vriend en zoontje op een grote gele hoekbank in het sobere appartement van pastor Tom Marfo. ,,Ik heb mijn goede naam en integriteit voor jullie op het spel gezet”, zegt daddy. ,,Ik heb meer voor jullie gedaan dan voor enig ander. En ik heb nooit iets van jullie teruggevraagd, geen cent. Dat hoef ik ook niet. Ik vraag jullie nu alleen om in vrede naar jullie huis terug te gaan. Om de problemen die jullie tegenkomen in je relatie binnen de vier muren van jullie huis te houden. En als je er samen niet uitkomt, kom je naar daddy. Anders ben ik in big, big, big trouble.’’ Zwijgend, maar instemmend, knikken ze.
Gimbya’s zoontje is in de armen van haar vriend in slaap gevallen tijdens het gesprek. Het tweede kindje zit op school en de derde moet nog geboren worden. ,,Jullie weten dat ik veel glimlach’’, gaat Marfo verder. ,,Maar jullie weten ook dat ik nasty, onaangenaam, kan zijn.’’ Een glimlach op de beider gezichten. ,,Yes daddy, we know.’’ ,,Ik weet niet hoe ik u moet bedanken’’, zegt de jongen terwijl zijn vriendin hun jassen pakt. ,,Ik weet niet welke woorden ik moet gebruiken om u te bedanken.’’ ,,Bedank de Heer’’, zegt Marfo.
,,Ze is een slachtoffer van vrouwenhandel’’, vertelt hij als het paar is vertrokken. ,,Gimbya is op jonge leeftijd geronseld in Afrika en werd gedwongen om hier in de prostitutie te werken. Ze kreeg twee kinderen en werd opgepakt door de politie omdat ze illegaal in het land was. Haar kinderen werden bij haar weggehaald omdat ze ondervoed waren en zeer ongezond opgroeiden.’’ Marfo gaat verzitten en laat zijn linkerbeen op de leuning van de vaalroze fauteuil rusten. ,,Ik kwam met deze vrouw in contact en we zijn aan de gang gegaan om haar te trainen en te helpen weer voor haar kinderen te kunnen zorgen. Inmiddels zijn we zo ver dat haar kinderen weer bij haar mogen wonen. Maar nu heeft de overheid haar uitkering plotseling gestopt. Omdat de sociale dienst bang was dat de kinderen opnieuw ondervoed zouden raken, moest ik garanderen dat alles goed zou komen. Anders zouden de kinderen weer uit huis worden geplaatst. Gimbya, haar vriend en haar twee kinderen wonen nu in één van onze tien geheime mission houses.’’